Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2007

Kαλή Ζωή

Σε αντίστιξη με το προηγούμενο κείμενο, μαζεύω στιγμές μιας καθημερινότητας και σύμφωνα μ' αυτές ορίζω την καλή ζωή.

Κυριακή απόγευμα. Στην είσοδο της πόλης, στην αρχή της Αχιλλέως. Σταματημένη στο φανάρι χαζεύω τα γύρω σπίτια. Ενας άνδρας, πατημένα τα πενήντα, με άσπρα μαλλιά και μουστάκι ακουμπάει στο μπαλκονάκι της εισόδου στον α΄όροφο. Το σπίτι παλιό ξεδοντιασμένο, με παράθυρα σκούρα μπλέ να χάσκουν και ένα φωτάκι στην είσοδο να θυμίζει την τωρινή του χρήση. Κάποτε φιλοξενούσε οικογενειακές γιορτές. Τώρα πια μοναχικά πάθη. Κι ο άνδρας καπνίζει και προσπαθεί να στερεώσει στους γερασμένους τοίχους το κλωνάρι μιας μπουκαμβίλιας. Ενώ στην είσοδο , κάτω στο δρόμο, ένας νέος άνδρας καταμελάχροινος κοιτάει καχύποτα γύρω. Να μπει ή να μην μπει. Το φανάρι γίνεται πράσινο και τα λουλούδια της μπουκαμβίλιας βαθύ ροζ.

Παρασκευή βράδυ. Στις παρυφές των Εξαρχείων ποτό και συζήτηση με φίλους. Για ταινίες και μουσικές. Για απώλειες και παρουσίες. Για τον έρωτα που κάθε φορά μας γλιστράει από τα δάχτυλα.

Τετάρτη πρωί στην πλατεία Κουμουνδούρου. Κάνει ζέστη. Φθινοπωρινή σε μια άνυδρη πόλη που διψάει για δροσιά και όχι μόνο. Ο γνωστός ρακοσυλλέκτης της πλατείας , ντυμένος με βαρύ χειμωνιάτικο παλτό, σέρνοντας το βιός του σ΄ένα καροτσάκι της λαϊκής ψάχνει μια σκιά. Να κάτσει κάτω, ν ανάψει τσιγάρο. Τα δάχτυλα του κίτρινα από τη νικοτίνη. Ήρεμος χαιδεύει ένα αδέσποτο φίλο.

Σάββατο μεσημέρι στο σπίτι. Εχουν έρθει φίλοι και μαγειρεύουμε. Κάτι φασολάκια βράζουν στην κατσαρόλα κι ένα φαγκρί ψήνεται στο φούρνο. Εχουμε ανοίξει κι ένα Σαντορινιό κρασί και αναλύουμε τις σχέσεις. Κουβέντες που αύριο μπορεί και να έχουν ξεχαστεί. Στο τέλος τσακίζουμε ένα σπιτικό τζηζκέηκ που από εμφάνιση είναι μάλλον αποτυχημένο αλλά από γεύση μια χαρά. Όπως άλλωστε όλοι μας.

Πέμπτη βράδυ. Οι ήχοι μιας μουσικής μάλλον ανατολίτικης φτάνουν ως την άλλη άκρη της πλατείας. Βγαίνω στο μπαλκόνι. Στην απέναντι πολυκατοικία κάποιοι έχουν γιορτή. Το διαμέρισμα μικρό, στενάχωρο, ο κόσμος πολύς. Στριμώχνεται ακόμα και στο μπαλκόνι. Φτενό κι αυτό. Μιλούν δυνατά. Χειρονομούν. Μου φαίνεται πως μυρίζω καπνό από μήλο στον ναργιλέ. Η χαρά τους πλημμυρίζει τον δρόμο, απλώνεται στα πεζοδρόμια. Τους χαζεύω για πολύ ώρα.

Τρίτη βράδυ. Στα Εξαρχεία ξανά. Παρέα με νέους απρόσμενους φίλους. Συζητήσεις για τα blogs και τους bloggers. Αθώα κουτσομπολιά, βότκες και καρότα με ξύδι. Χαμόγελα απροσποίητα. Μάτια υγρά. Καινούργια μονοπάτια. Σχέδια για ταξίδια. Υποσχέσεις για συνευρέσεις πάνω από φορτωμένα τραπέζια.

ΥΣ: Εξαιρετικά αφιερωμένο σε όλους τους ακριβούς μου φίλους.

15 σχόλια:

Pussy Galore είπε...

Μια χαρά τα περνάς, είτε σπίτι είτε στις περιπλανήσεις σου ανά την Αθήνα. Με κάτι θα διαφωνήσω.
Cheese cake και άνθρωποι.
Σε αντίθεση με το cheese cake που επό εμφάνιση δεν τα πήγαινε καλά αλλά από γεύση μια χαρά, πολλοί άνθρωποι στην εμφάνιση είναι μιά χαρά αλλά από γεύση μάπα το καρπούζι!
Καλή συνέχεια μετά τον καφέ και ακλό μήνα και πάλι.

doratsirka είπε...

Μάρω μου κάτι τέτοιες στιγμές μας κρατάνε, και νάναι γλυκερές σαν μπέϊλις με πάγο και νάναι θερμές γιατί μας παγώνει η καχυποψία των άλλων και νάναι απρόσμενες και τρυφερές.

Sally Finkenstein είπε...

A! Καλό μήνα δεν σου είπα!
Μου άρεσαν πολύ οι εικόνες αυτού του post. Κατα κάποιο τρόπο, δένουν με την δική σου εικόνα...
Nα έχεις πάντα εβδομάδες καλής ζωής
Μάρω, ντίβα των blog!!

Μαρω_Κ είπε...

@pussy
Δεν έχετε και άδικο για το καρπούζι.
Απέξω μπελλα μπέλλα κι από μέσα κατσιβέλα.

@Δώρα μου
Καλό μήνα.
Πολλά φιλιά.
Να το ξανακάνουμε. Ωραία ήταν.

@Sally
Για εξηγηθείτε.
Πως δένουν ακριβώς με την εικόνα μου;
Εικαστικά φαντάζομαι.
Πάντως κι εσείς δεν πάτε πίσω.
Μια χαρά πολυχρωμος άφρωπος.
Μουτς!

όλα θα πάνε καλά... είπε...

Φαίνεται να περάσατε ωραία.Είναι όμορφο όταν συναντιέται κανείς με καλούς φίλους,οπουδήποτε.

theachilles είπε...

Μμμ, cheese cake... Αν υπάρξει μηλόπιτα στο μέλλον και λείπω, δε θα στο συγχωρέσω!! Φιλιά!

Μαρω_Κ είπε...

@ολα καλα
Καλησπέρα.
Καλο μήνα.
Οι φίλοι είναι βάλσαμο.

@αχιλλέας
Μηλόπιτα δεν έχω δοκιμάσει να κάνω.
Αλλά όταν αποπειραθώ θα είσαι ο πρωτος που θα δοκιμάσει.
Σε απειλώ.

numb είπε...

Kαλησπέρα και καλό μήνα

Ilias Dimopoulos είπε...

Οι οποίοι φίλοι, νομίζω, βρίσκουν απάγγιο, ανακούφιση και ζεστασιά σε σένα, μικρή μου. Κι ελπίζω να σου ανταποδίδουν (-με) εκείνο που σου πρέπει.

alps είπε...

Την καλημέρα μου και μπράβο για την δημιουργική φαντασία σας Μάρω. Μας συγκινήσατε όλους! Πάντα τέτοια!

Υ.Γ. Και καλές μηλόπιτες!

industrialdaisies είπε...

Πάντα οι φίλοι...

Μάρω, περιμένω το cheesecake σου και προσδοκώ συζητήσεις γύρω από τραπέζια που γεμίζουν από φίλους. Το μόνο που ξέρω εγώ να φτιάχνω είναι τιραμισού. Και θα φτιάξω το καλύτερο για φίλους!

Πότε; Ε; Πότε; :D

Καλημέρα και καλό μήνα!

Μαρω_Κ είπε...

@numb
Πολύ καλημέρα σας.

@ηλίας
Πάντα αλισβερίσι είναι οι σχέσεις.
Οσο για τα ισοζύγια....

@alps
Καλημέρα σας.
Νάστε καλά.

@μαργαρίτα
Μέσα στον Οκτώβριο.
Να στρώσω λίγο τα προγράμματα μου.
Το υπόσχομαι.
Μουτς.

Ilias Dimopoulos είπε...

Σε Lockean διάλεκτο μου απάντησες...
Καλό!
Επισημαίνω, ωστόσο, όπως και η Μαργαριτούλα, πως με την εξισορρόπηση του προγράμματος πρέπει ν' αρχίσουν οι συζητήσεις για το δείπνο της Μπαμπέτ...

Μαρω_Κ είπε...

@Ηλίας

Πάραυτα.
Μπορούμε από τώρα να συντάξουμε λίστα καλεσμένων και μενού!

Heliotypon είπε...

Τι μου θύμησες! Πλατεία Κουμουνδούρου! Δεκαπέντε χρόνια το γραφείο μου εκεί, στον 5ο όροφο μιάς πολυκατοικίας. Και στην πλατεία ο άστεγος με το καροτσάκι και το βιός του σε θαλασιές πλαστικές σακκούλες. 'Ισως είναι ο ίδιος, ίσως άλλος που ...κληρονόμησε την πλατεία! Υπήρχε και μιά γιαγιά, στο ίδοι στυλ αλλά αυτή μάλλον θα έχει ταξιδέψει πια!