Πέμπτη, 23 Αυγούστου 2007

Cache

Δύσκολες προσαρμογές στην καθημερινότητα.
Στην καρέκλα του οδοντίατρου, με τα μάτια θαμπωμένα από το κίτρινο φως και τα νύχια μπηγμένα στο μπράτσο, το μυαλό δραπετεύει για να ταξιδέψει σε κρυφούς έρωτες.

Εκείνους που υποβόσκουν και παραμονεύουν.
Εκείνους που είναι και δεν είναι. Που μπορούν να εξελιχθούν ή να αφήσουν την τελευταία τους ανασεμιά αδηλωτοι και αφανείς.
Eκείνους που έτσι αυθαίρετα ξεκινούν από το τίποτα κι από το πουθενά.
Από μια ιδέα, ή καλύτερα μια ιδεοληψία. Κι αν γινόταν κάτι;
Από το ίσως μιας προοπτικής τόσο αδύναμης και αχνής που καταστρέφεται στο ρεαλισμό του φωτός.
Τρέφονται με φαντασιώσεις.
Αρκούνται σε μια λανθάνουσα ματιά.
Πλέκουν σενάρια ζωής.
Γιγαντώνουν πόθους κι επιθυμίες.
Κρύβονται στις παρυφές των σκέψεων.
Μπλέκουν αισθήσεις και συναισθήσεις.
Παραμονεύουν για να ξεπεταχθούν όταν οι άμυνες χαμηλώνουν.
Τρυπώνουν σε όνειρα, φορούν τα ρούχα των άλλων και περιμένουν.
Τις τελεσίδικες αποφάσεις, τις καταδίκες και την χάρη.

Ο ήχος του τροχού στ’ αυτιά.
Το χαμογελο του εφιάλτη ή του έρωτα;


Επιστροφή σε μια πραγματικότητα που έτσι ή αλλιώς διαθλάται και περιστρέφεται.
Ο σκηνοθέτης γυρίζει από το γενικό σε γκρο-πλαν για να πιάσει το δάκρυ που κυλά.
Πόνος, ανακούφιση ή η επόμενη μεγάλη φυγή;

Καλώς σας βρήκα!!!!!

8 σχόλια:

Θερμεσιλαος είπε...

μπα, γυρίσατε; περάσατε καλά;

Μαρω_Κ είπε...

Καλό σας μεσημέρι αγαπητέ Θ.
Γύρισα.
Ηθελα να μείνω κι άλλο, αλλά......
Καλά ήταν.
Ηρεμα και γλυκά.

φεγγαραγκαλιες είπε...

σε ποναω γιατι εχω κι εγω κλεισμενο ραντεβου με την καρεκλα του οδοντιατρου..
μαλιστα δεν εχεις μονο εσυ τις σκεψεις του ερωτα για αντιδοτο..
συμβαινει συχνα..κυριως μετα απο διακοπες..καλως ηρθες!!

gerasimos είπε...

Αυτό που ποτέ δεν κατάλαβα με την οδοντίατρο είναι ότι ανοίγει ενδιαφέρουσες συζητήσεις κάνοντάς μου ερωτήσεις ενώ χάσκω με ανοιχτό το στόμα, γνωρίζοντας ότι πέρα από μερικά ακατάληπτα 'ααοαοα' δεν μπορώ να εκφραστώ. Κάπως σαν τους δημοσιογράφους στα τηλεπαράθυρα που ρωτάνε κάποιον κάτι και μόλις πάει να ανοίξει το στόμα του λένε 'λυπάμαι, δεν έχουμε άλλο χρόνο ευχαριστώ'.

Sigmataf είπε...

καλώς επέστρεψες μούτρο

Ilias Dimopoulos είπε...

Καλώς ήλθες γλυκιά μου - κι εδώ δεν είναι άσχημα. Η ζεστασιά (μας) έχει και τα καλά της.

Ωραιότατη φωτογραφία ε...

Μαρω_Κ είπε...

@φεγγαραγκαλιές
Δεν παραπονιέμαι.
Το χέρι της επιστήμης είναι εξαιρετικά ελαφρύ και φιλικό...
Αλλά βρε παιδί μου , με το που πατήσαμε το ποδι μας πίσω!!!!

@γεράσιμος
Εχουν μια απίστευτη αίσθηση μονολόγου αυτοί οι άνθρωποι (οι οδοντίατροι)!!!

@sigmataf
Κι εμείς εδώ. Μούτρο!
Μουτς!

@ηλίας
Καλώς σας βρήκα.
Με τις ζέστες σας και με όλα.
Και μένα μ΄αρέσει η φώτο.

Στέφανος είπε...

και ξαφνικά ανοίγουμε τα μάτια και βλέπουμε την πραγματικότητα

(προτιμώ τον οδοντίατρο από τις εκλογές)
(αν γίνετε να διαλέξω δηλαδής)

καλή σου ημέρα Μάρω